Nu staan bij mij die prachtige foto's van die unieke periode nog steeds op mijn computer, nadat ze heel lang op mijn telefoon hadden gestaan. Van de echo's, van die leuke en spannende gender-reveal, de sfeervolle babyshower en het raden naar de naam, briefjes slingeren in lades die ik schreef aan mijn kleinkind, niet vertelde verhalen zweven nog rond in mijn hoofd zoals niet uitgepraat raken met mijn vriendinnen en collega's, het vertellen aan die familie, het zoveelste rompertje gekocht, van alles lezen over eerste keer oma worden, het geboortekaartje, en ga zo maar door. 

De gedachte om nu zelf aan de slag te gaan met mijn eigen ontworpen album is zeker in me opgekomen, maar weet je wat er dan gebeurt? Dan zie ik op om alle foto's te verzamelen, maar meer nog, mijn emoties en beleving zijn helaas al weggezakt na 8 jaar. Dus als ik het doe wordt het toch een album dat zeker wel mooi zal zijn, maar ik ga wel die eerste, intense emoties en gedachten missen en die niet meer zo echt kunnen neerzetten, en wat is dat jammer voor mij, maar ook voor mijn kleinkind, want hoe leuk om dit later samen te delen. En ik kan je verklappen dat mijn emoties heel intens waren, beyond my imagination!